ಭಾನುವಾರ, ಜುಲೈ 4, 2010

ಸಾಕಷ್ಟು ಸತ್ತು

ಮಾವಿನ ನಾರುಗಳೆಡೆಯಲಿ ತುಟಿಯಿಟ್ಟು ರಸಹೀರುತ್ತಾ
ಕಪ್ಪೆಗಳ ಆಲಾಪದ ಅರ್ಥ ಹುಡುಕುತ್ತಿದ್ದೆ
ಇಲ್ಲಿ ಎದೆ ನಿನ್ನ ಕರೆದಾಗ ಕಿವುಡಾಗಿ ಗೊರೆಯುತ್ತಾ
ಮತ್ತೆ ಏನೂ ಕೇಳದಂತೆ ಗೊರೆಯುತ್ತಿದ್ದೇನೆ
ಎಲ್ಲೋ ದಾರಿ ತಪ್ಪಿದ್ದೇನೆ!



ಎಲೆಯಿಂದಲೆಲೆಗೆ ಇಳಿದ ಹನಿಗಳ ಸದ್ದು
ಭುವಿಯೊಡಲಲ್ಲಿ ಪಿಸುಗುಟ್ಟುವಾಗ ನಿದ್ದೆಗೆ ಜಾರುತ್ತಿದ್ದೆ
ಈಗ ನೋಡಿದರೆ ಫ್ಯಾನಿನ ಲವಲವದಲ್ಲಿ ಮಗ್ಗುಲು ಬದಲಿಸಿ
ಕರೆಂಟು ಹೋದಾಗಲೆಲ್ಲಾ ನೂರೆಂದು ಶಪಿಸಿ ಕಾಲ ತಳ್ಳಿದ್ದೇನೆ
ಎಲ್ಲೋ ತುಕ್ಕು ಹಿಡಿಯುತ್ತಿದ್ದೇನೆ!

ಜಗದೇಕವೀರರ ಕತೆಕೇಳಿ ಅದರ ಕನಸಲಿ ಬಿದ್ದು
ಇಲ್ಲದ ಮೀಸೆ ತಿರುವುತ್ತಿದ್ದೆ
ಕ್ರೀಂ ಮರೆತ್ತದ್ದಕ್ಕೆ ಹಲ್ಕಚ್ಚಿ ಹಾಗಾಗೇ ಕೆರೆದು
ಸೂಟಿನಲಿ ಸೇರುತ್ತ ಸಂತೆಗೆ ರೆಡಿಯಾಗಿದ್ದೇನೆ
ಸಕಷ್ಟು ಸತ್ತು ಮರುಸುತ್ತು ನಗುತ್ತಿದ್ದೇನೆ!

ನಾನು



ನಿನ್ನೆಯ ಹೆಣ
ನಾಳೆಯ ಮಗು
ಸಾವಿರಾರು ನಾಳೆಗಳ ಬಸುರಿಯಾಗಿ
ಸತ್ತು ಹುಟ್ಟಿ, ಹುಟ್ಟು ಹಾಕುತ್ತ
ಮರಣ ಜನ್ಮ ಪ್ರಸವವೇದನೆಗಳ ಸಮರಸವ
ಸವಿಯುತ್ತ ಬದುಕುವಾಗ
ಆದಿ ಅಂತ್ಯಗಳ ಗೊಡವೆ ನನಗೇಕೆ?

ನಾ ನಡೆದಷ್ಟೂ ಜಗವು ಅರಳುತ್ತಿರಲು
ಕಣ್ಣು ತೆರೆದಷ್ಟೂ ಬಣ್ಣ ಕೆರಳುತ್ತಿರಲು
ಬೆಳಕು ಕರೆಯುತ್ತಿರಲು
ಮತ್ಯಾಕೆ ಬೇಕೆನಗೆ ಇಲ್ಲದ ಗೋಳು?

ನಿನ್ನೆಗಳ ಹೆಣಹೂತ ಭೂಮಿಯಲಿ
ನಾಳೆಗಳ ಬೀಜನೆಟ್ಟು
ಚಿಗುರುವ ಚೆಂದಕ್ಕೆ ಕಾಯುವ ಮಗು ನಾನು
ನನಗೊಂದು ಬೇಲಿ ಬೇಕೇನು?

ಸೋಮವಾರ, ಮೇ 3, 2010

ಮಂಜಿನ ಮರೆಯಲಿ

ಎಲ್ಲಾ ಇಲ್ಲೆ ಮನೆಯೊಳಗಿದ್ದರೆ
ಮನಸಿಗೇನು ಕೆಲಸ?

ನಿನಗಾಗಿ ನಾನು ಅಲೆಯದಿದ್ದರೆ
ಸವೆದೀತೆಂತು ವರುಷ?

ದನಿಯ ಮೊದಲೆ ಕುಕಿಲನು ಕಂಡರೆ
ಅದು ಇನ್ನೆಲ್ಲಿಯ ಛಂದ?

ಮೋಡವೆ ಇಲ್ಲದೆ ಮಳೆ ಬಂತೆಂದರೆ
ಕಂಡೀತೆ ನವಿಲಂದ?

ಕನಸನು ಕಾಣದೆ ನಿನ್ನನು ಕಂಡರೆ
ಬದುಕಲಿ ಒಲವೆಲ್ಲಿಂದ?

ರಾತ್ರಿಯ ಛಳಿಯನು ಸವಿದರೆ ಮೊಗ್ಗಿಗೆ
ಮಂಜಿನ ಮರೆಯಲಿ ಲಾಂಧ್ರ;

ಕೈಯಲೆ ಬದುಕನು ಮೆಲ್ಲುವ ಬದುಕಿಗೆ
ಕಂಡೀತಲ್ಲೆ ಬ್ರಹ್ಮರಂಧ್ರ.

ಗುರುವಾರ, ಏಪ್ರಿಲ್ 29, 2010

ದಂತಕತೆ

ಮನೆಬಿಟ್ಟು ಹೋದ ಗುಬ್ಬಚ್ಚಿಯ ಚುಂಚಿನಂತಿದ್ದರೂ
ಅರಳಲು ನಾಚುತ್ತಿರುವ ಮಲ್ಲಿಗೆಯಂತಿದ್ದರೂ
ದೇವರ ಅದ್ಭುತ ನವ್ಯಕಲೆಯಂತಿದ್ದರೂ
ಕಡೆದು ಕೊರೆದು ಗೋಡೆಕಟ್ಟುವರಲ್ಲ;
ವಕ್ರತೆಯೇ ಸೌಂದರ್ಯವೆಂದು ಈ
ದಂತವೈದ್ಯರಿಗೆ ತಿಳಿಯುವುದಾದರೂ ಎಂದು?

ಶುಕ್ರವಾರ, ಏಪ್ರಿಲ್ 16, 2010

ನಾವೆ!

ಹೆಸರಿಗೆ ಪ್ರೇಕ್ಷಕರು
ನಾಟಕದುಸಿರಿಗೆ ಅವರೂ ಪಾತ್ರಗಳೆ!
ಬದುಕಿನ ನಾವಿಕರು
ತೇಲುವ ನಾವೆಗೆ ನಾವೇ ಜೀವಕಳೆ!

ಬಹು ಬಹು ವೇಷಗಳು
ಥರ ತರ ಪರಧೆಗಳು
ವಿಧ ವಿಧ ಲೆಕ್ಕಾಚಾರದ ನಡೆಗಳು
ಸುಳಿ ಸೆರೆ ಮೀರುತ ಹೊಸ ಹುಟ್ಟಿಗೆ ಸಾಗಿದೆ ನಾವೆ!

ನಾಟಕ ಮುಗಿಸಿದರೂ
ಕತೆ ಮುಗಿವಂತಿಲ್ಲ
ದಡವನು ಸೇರಿದರೂ
ಪಯಣವು ನಿಂತಿಲ್ಲ

ತೆಂಕಣಗಾಳಿಗೆ ಬಡಗಣ ಬಯಕೆ
ಮೂಡಣ ದೀಪಕೆ ಪಡುವಣದರಿಕೆ
ತಾರೆಗಳಲ್ಲಿವೆ ಆಗಸವೆಲ್ಲ
ಲೆಕ್ಕವೆ ಸಿಕ್ಕಿಲ್ಲ!

ಬುಧವಾರ, ಮಾರ್ಚ್ 17, 2010

ಹೂ ಬಳ್ಳಿ ಮಾಲೆ



















ಎಂತು ನಗುವುದೇ ಹೂವು
ಸವಿನಗೆಯ ಕಲಿಸಿತೇ ಮಾವು

ಕಾಡು ಕಂಡ ಕನಸು ಕುಸುಮ
ಬೀಡು ಬಿಟ್ಟಲೆಲ್ಲಾ ಪ್ರೇಮ

ದಿನದ ಸಾವಿಗೊಂದು ಜೀವ
ಬೆಸೆವ ಬದುಕು ಎಂಥಾ ಭಾವ

ಎಲ್ಲೂ ಕಾಣದಂತೆ ಥಳಕು
ಲತೆಯ ಮಡಿಲಲೆಂಥಾ ಬೆಳಕು

ಹರಸುವವನ ಹರಕೆ ಹೂವು
ಒಂದು ಸಣ್ಣ ನಗೆಯ ಚೆಲುವು

ಎಂತು ನಗುವುದೇ ಹೂವು
ಕಲೆತು ಕಲಿಯುವ ನಾವೂ

ಭಾನುವಾರ, ಫೆಬ್ರವರಿ 28, 2010

ಸಂಜೆಯಾಗುವುದೆಂದಿಗೆ?

ಭುವಿಯ ನಾಚಿದ ಮೊಗದಿ ರವಿತಿಲಕ ಹೊಳೆವಂತೆ
ಸಂಜೆಮಲ್ಲಿಗೆ ಮುತ್ತು ಮಣಿ ನಕ್ಷತ್ರವರಳುವಂತೆ
ಚಿನ್ನ ಕರಗಿದಂತೆ ಕವಿವ ಕತ್ತಲೆಯ ಕವಿಯಾಗೆ ಬೆಳ್ಳಿಚಂದಿರ ಇಣುಕುವಂತೆ
ಹಕ್ಕಿಯಂದದಿ ಬದುಕು ಚಿಲಿಪಿಲಿಸಿ ಎದೆಗೂಡ ಸೇರುವಂತೆ
ಸಂಜೆಯಾಗುವುದೆಂದಿಗೆ?

ಇಂದು ಕಾಡಿದ ಕನಸು, ಇಂದು ನೋಡಿದ ನವಿಲು
ಇಂದು ಗೀರಿದ ಗಾಯ- ಇಂದೇರಿ ಮೆಟ್ಟಿದ ಮೆಟ್ಟಿಲು
ತಮ್ಮದೇ ನೋವಿನಲಿ ತಮ್ಮದೇ ತಾಳದಲಿ
ತಮ್ಮದೇ ನಲಿವುಗಳ ಸ್ವಪ್ನಮೇಳದಲಿ
ಗುಂಪು ಗುಂಪಾಗಿ ಗುನುಗುತ್ತ ಒಡಲ ಸೇರುತಲಿ
ನಾಳಿನರುಣೋದಯಕ್ಕೆ ಹೋಚೆಲ್ಲಿ ಮಲಗುವ
ಸಂಜೆಯಾಗುವುದೆಂದಿಗೆ?

ಅದೇ ಭೂಮಿ ಅದೇ ಭಾನು
ಅದೇ ಮನಸು ಅದೇ ಕಣ್ಣು
ಕ್ಷಣಕ್ಷಣವೂ ನವಚಿತ್ರ ವರ್ಣಶೃಂಗಾರ
ಸಾಕ್ಷಿಗೊಬ್ಬನೆ ಸುಪುತ್ರ ಆತ್ಮನೆನ್ನುವ ಮಿತ್ರ
ಅವನವ್ಯಕ್ತದುದ್ಗಾರವೀ ವರ್ಣಚಿತ್ರ
ಆಕಾಶಗಂಗೆಯಲವ ಧೃವನಾಗಿ ಮಿಂಚುವ
ಮಂಜುಮುಸುಕಿದ ಬಣ್ಣ ಕಣ್ಣಾಗಿ ಕಾಣುವ
ರಸ ಸಂಜೆಯಾಗುವುದೆಂದಿಗೆ?